Wiele osób wciąż wierzy, że zgłoszenie zaginięcia na policję wymaga odczekania doby lub dwóch. To mit, który może kosztować życie. Funkcjonariusze z garnizonu łódzkiego przypominają: nie istnieje żaden przepis nakazujący zwlekanie z powiadomieniem służb. Jeśli istnieje obawa o zdrowie, życie lub wolność człowieka, każda minuta jest na wagę złota.
Jak zgłosić zaginięcie?
Zgłoszenie można złożyć w dowolnej jednostce Policji – nie musi to być komenda właściwa dla miejsca zamieszkania osoby zaginionej. W sytuacjach nagłych, gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, należy dzwonić pod numer alarmowy 112. Policjanci po otrzymaniu informacji natychmiast analizują okoliczności i podejmują działania odpowiednie do poziomu ryzyka.
Co warto przygotować przed zgłoszeniem?
Sprawne przekazanie informacji znacząco przyspiesza poszukiwania. Funkcjonariusze zbierają szereg danych, które mogą okazać się kluczowe:
- imię, nazwisko i datę urodzenia osoby zaginionej,
- dokładny opis wyglądu, znaki szczególne, ubiór,
- aktualne zdjęcie – najlepiej wyraźne, z widoczną całą głową, bez elementów zasłaniających twarz,
- miejsce i czas ostatniego kontaktu,
- numer telefonu, informacje o pojeździe, miejscach, które osoba odwiedzała,
- dane osób, z którymi ostatnio się kontaktowała,
- informacje o chorobach, lekach, zaburzeniach orientacji.
Jak wyglądają poszukiwania?
Działania policji są wielotorowe i zależą od okoliczności. Funkcjonariusze sprawdzają miejsca potencjalnego pobytu, analizują monitoring, prowadzą działania operacyjne i procesowe. W akcje angażowani są funkcjonariusze różnych pionów, a także psy służbowe, drony, pojazdy terenowe i kamery termowizyjne. W uzasadnionych przypadkach do współpracy włączają się Państwowa Straż Pożarna oraz jednostki OSP.
Rola rodziny i bliskich
Najbliżsi nie są bezradni – ich współpraca z policją ma ogromne znaczenie. Po zgłoszeniu zaginięcia należy przekazywać wszystkie nowe informacje: wiadomości, połączenia, sygnały od znajomych. Kluczowe jest, aby nie usuwać danych z telefonu, komunikatorów ani mediów społecznościowych. Nawet z pozoru błaha informacja może okazać się przełomowa. Jeśli osoba zaginiona nawiąże kontakt z rodziną, trzeba natychmiast powiadomić o tym prowadzących sprawę funkcjonariuszy.
Jak zmniejszyć ryzyko zaginięcia?
Szczególnej troski wymagają dzieci oraz seniorzy, zwłaszcza osoby z problemami pamięci lub orientacji. Warto zadbać o kilka podstawowych kwestii:
- mieć aktualne zdjęcie bliskiej osoby,
- dokumentować cechy charakterystyczne (blizny, znamiona),
- znać miejsca regularnie odwiedzane przez bliskiego,
- mieć zapisane aktualne numery telefonów,
- ustalić z dziećmi zasady postępowania na wypadek zgubienia,
- uczyć dzieci, gdzie szukać pomocy,
- rozważyć urządzenia lokalizacyjne – z poszanowaniem prywatności.
Statystyki, które mówią same za siebie
Od 1 stycznia do 11 września 2026 roku policjanci z garnizonu łódzkiego przyjęli 633 zgłoszenia zaginięć, z czego 128 dotyczyło osób poniżej 18. roku życia. 136 spraw zakwalifikowano jako poziom I – najwyższy stopień pilności. W całym 2025 roku zgłoszeń było 893, a 255 z nich miało priorytet I. W 156 przypadkach chodziło o nieletnich. Tylko w tym roku zakończono poszukiwania 637 osób. Wciąż jednak pozostają zaginieni, których miejsce pobytu jest nieznane – niektórych policja szuka od kilkunastu lat.
„Nie należy zatajać niewygodnych faktów ani zmieniać relacji dotyczących okoliczności zaginięcia” – podkreśla komisarz Agnieszka Jachimek.
Każda sprawa zaginięcia jest traktowana indywidualnie, a zakres działań zależy od poziomu zagrożenia. Szybka reakcja, rzetelne informacje i ścisła współpraca z policją to fundament skutecznych poszukiwań.
Źródło: Policja Zduńska Wola
Fot. Pexels / Ron Lach
